Çdo fëmijë vjen në këtë botë me ëndrra, me pafajësi dhe me një dëshirë të natyrshme për të mësuar. Askush nuk lind nxënës i mirë apo i dobët. Askush nuk lind i ditur. Të gjithë lindim me mundësinë për t’u bërë më të mirë. Prandaj themi me bindje se nxënësi i mirë nuk lind, por formohet.
Formimi i një nxënësi është një udhëtim i gjatë, i mbushur me sfida, gabime, përpjekje dhe suksese. Në këtë rrugëtim nuk ecën vetëm nxënësi. Krahas tij ecin prindërit, mësuesit dhe e gjithë shoqëria. Secili lë gjurmën e vet në karakterin, dijen dhe personalitetin e fëmijës.
Si mësues, shpesh takojmë fëmijë me karaktere të ndryshme. Disa janë të qeshur e plot vetëbesim, të tjerë të tërhequr e të heshtur. Disa mësojnë shpejt, ndërsa të tjerëve u duhet më shumë kohë. Por asnjëri prej tyre nuk duhet të gjykohet nga fillimi i rrugës së tij. Pas çdo fëmije fshihet një histori që ndoshta nuk shihet me sy. Ndoshta ai ka nevojë vetëm për një fjalë të mirë, për pak më shumë durim, për një dorë që ta mbështesë ose për dikë që të besojë tek ai.
Kam parë nxënës që në ditët e para nuk arrinin të shkruanin një fjali të plotë, por me kalimin e kohës u bënë ndër më të mirët e klasës. Kam parë fëmijë që kishin frikë të flisnin para shokëve, por sot flasin me guxim e krenari. Nuk ishte mrekulli. Ishte rezultat i punës, i dashurisë, i përkushtimit dhe i besimit.
Një mësues nuk ndërton vetëm njohuri. Ai ndërton zemra, karaktere dhe ëndrra. Çdo fjalë e tij mund të bëhet forcë ose pengesë për një fëmijë. Prandaj mësuesi duhet të jetë ai që inkurajon, që ngre lart, që fal besim dhe që nuk heq dorë kurrë nga nxënësi i tij. Sepse ndonjëherë një fjalë e thënë në kohën e duhur mund të ndryshojë tërë jetën e një fëmije.
Nxënësi i mirë nuk është ai që merr gjithmonë notën më të lartë. Ai është ai që përpiqet, që respekton, që punon me ndershmëri, që di të kërkojë falje kur gabon dhe që ngrihet sa herë rrëzohet. Suksesi nuk matet vetëm me nota, por edhe me zemrën, edukatën dhe vlerat që mbart një njeri.
Shkolla është vendi ku nuk formohen vetëm profesionistët e së nesërmes, por edhe qytetarët e ardhshëm. Brenda mureve të saj mësohet të bashkëjetohet, të respektohet mendimi ndryshe, të ndihmohet shoku dhe të kuptohet se secili ka vlerën e vet. Pikërisht këto janë themelet mbi të cilat ndërtohet një nxënës i mirë.
Asnjë fëmijë nuk duhet etiketuar si “i dobët” apo “i pashpresë”. Çdo fëmijë ka një talent që pret të zbulohet, një ëndërr që pret të marrë krahë dhe një dritë që pret të ndizet. Ndonjëherë mjafton një mësues që ta shohë atë dritë para se ta shohë vetë fëmija.
Ne, mësuesit, kemi privilegjin dhe përgjegjësinë më të madhe: të formojmë brezat që do të ndërtojnë të ardhmen. Çdo ditë që hyjmë në klasë, ne nuk japim vetëm një mësim. Ne japim shpresë, besim dhe frymëzim. Në duart tona nuk janë vetëm fletoret e nxënësve, por edhe ëndrrat e tyre.
Le të mos harrojmë kurrë se një fëmijë mund të harrojë një ushtrim, një datë apo një formulë, por nuk do ta harrojë kurrë mënyrën se si e bëri të ndihej mësuesi i tij. Një buzëqeshje, një përqafim, një fjalë “Unë besoj te ti” mund të bëhen kujtimi më i bukur i fëmijërisë dhe forca që e shoqëron gjatë gjithë jetës.
Prandaj, kur shohim një nxënës të suksesshëm, duhet të kujtojmë se ai sukses është fryt i dashurisë së familjes, i punës së palodhur të vetë nxënësit dhe i përkushtimit të mësuesit. Sepse nxënësi i mirë nuk lind, por formohet me durim, me dashuri, me besim dhe me edukim.
Dhe kur një mësues arrin të ndezë dritën e dijes dhe të mirësisë në zemrën e një fëmije, ai nuk ka formuar vetëm një nxënës të mirë; ai ka ndihmuar në formimin e një njeriu të mirë. Kjo është fitorja më e madhe e arsimit dhe misioni më fisnik i mësuesit.
