Arsimi është arma më e fuqishme që mund ta përdorësh për të ndryshuar botën
Ka armë që ndërtohen nga hekuri dhe shkatërrojnë jetë. Ka armë që mbjellin frikë, urrejtje dhe rrënoja. Por ekziston një armë shumë më e fuqishme, e cila nuk derdh gjak, nuk shkatërron qytete dhe nuk lë pas lot e dhimbje. Kjo armë është arsimi. Ai është forca që çliron mendjen nga errësira e padijes dhe i jep njeriut fuqinë të ndryshojë jo vetëm jetën e tij, por edhe fatin e një kombi.
Një fëmijë që hyn për herë të parë në klasë nuk mban në duar vetëm një çantë me libra. Ai mban brenda vetes ëndrra, shpresa dhe një të ardhme që pret të ndërtohet. Çdo shkronjë që mëson është një hap drejt lirisë. Çdo libër që lexon është një dritare që i hapet botës. Çdo mësim që fiton është një armë kundër varfërisë, padrejtësisë dhe injorancës.
Historia na ka mësuar se qytetërimet nuk u ngritën mbi shpatat, por mbi dijen. Perandoritë u shembën, kufijtë ndryshuan, por libri mbeti. Breza të tërë u sakrifikuan që sot ne të kemi të drejtën të mësojmë lirshëm. Prandaj, çdo faqe libri që hapim është një nderim për ata që besuan se arsimi është rruga e vetme drejt lirisë.
Shkolla nuk është thjesht një ndërtesë me mure e banka. Ajo është vendi ku formohen karakteret, ku lindin ëndrrat dhe ku ndërtohen qytetarët e së nesërmes. Brenda klasës nuk mësohet vetëm matematika, gjuha apo shkenca. Aty mësohet respekti, ndershmëria, përgjegjësia, dashuria për njeriun dhe besimi se puna është çelësi i suksesit.
Në qendër të këtij misioni qëndron mësuesi. Ai nuk ndërton pallate, por ndërton mendje. Nuk mbjell fusha, por mbjell dije. Nuk lë pas monumente prej guri, por lë pas breza njerëzish që do ta ndryshojnë botën. Çdo fjalë e tij mund të bëhet frymëzim për një shkencëtar, një mjek, një poet, një inxhinier apo një udhëheqës të ndershëm. Mësuesi është ai që ndez një dritë, e cila vazhdon të ndriçojë edhe shumë kohë pasi ai të ketë mbaruar misionin e tij.
Fatkeqësisht, sot jetojmë në një kohë ku teknologjia përparon me shpejtësi, por jo gjithmonë ecën përpara edhe ndërgjegjja njerëzore. Mund të ndërtohen makina më të zgjuara, por vetëm arsimi mund të ndërtojë njerëz më të mirë. Mund të krijohen armë më të fuqishme, por vetëm dija mund të krijojë paqe. Sepse një mendje e arsimuar nuk zgjedh urrejtjen; ajo zgjedh dialogun. Nuk zgjedh dhunën; ajo zgjedh mirëkuptimin. Nuk zgjedh shkatërrimin; ajo zgjedh jetën.
Një komb nuk matet me lartësinë e ndërtesave, por me lartësinë e mendjeve që edukon. Nuk bëhet i madh nga pasuria që ka nën tokë, por nga dituria që kultivon mbi të. Pasuria mund të humbasë, pushteti mund të ndryshojë, por dija mbetet pasuria e vetme që askush nuk mund ta marrë.
Le të mos presim që bota të ndryshojë vetvetiu. Ndryshimi fillon në një klasë, pranë një libri, në duart e një mësuesi dhe në zemrën e një nxënësi. Çdo fëmijë që arsimohet është një fitore kundër padijes. Çdo i ri që beson te libri është një shpresë për kombin. Çdo mësues që hyn në klasë me dashuri për profesionin e tij është një arkitekt i së ardhmes.
Prandaj, arsimi është arma më e fuqishme që mund ta përdorësh për të ndryshuar botën. Ai nuk vret, por shpëton. Nuk rrënon, por ndërton. Nuk ndez luftëra, por ndez mendje. Dhe kur një popull vendos ta ketë librin armën e tij më të fortë, atëherë ai popull ka zgjedhur rrugën e qytetërimit, të dinjitetit dhe të përjetësisë.
Sepse aty ku mbaron forca e armëve, fillon fuqia e dijes. Dhe aty ku sundon dija, lind një botë më e drejtë, më e ndritur dhe më njerëzore.
