Pas një viti të gjatë shkollor, besoj se të gjithë nxënësit kanë nevojë për pak kohë për veten.
Por pushimet nuk janë vetëm një shkëputje nga shkolla. Ato mund të jenë edhe një mundësi e bukur që ju të shihni dhe të dëgjoni botën përreth jush ndryshe.
Si mësuese muzike, gjatë vitit ju mësoj të dëgjoni ritmin, melodinë, zërin, pauzën. Por gjatë pushimeve do të doja t’ju ftoja të dëgjoni edhe një muzikë tjetër, atë që nuk gjendet në asnjë partiturë.
Nëse jeni pranë detit, dëgjojeni.
Dallgët afrohen, tërhiqen dhe përsëri kthehen. Kanë ritmin e tyre. Ndonjëherë janë të qeta, ndonjëherë më të forta. Po t’i dëgjoni me vëmendje, do të vini re se deti sikur ka këngën e vet.
Edhe natyra ka tingujt e saj.
Dëgjoni zogjtë, erën nëpër gjethe, shiun.
Dëgjoni njerëzit përreth jush. Bisedat, të qeshurat, zërat e njerëzve që doni.
Pastaj pyesni veten:
Çfarë dëgjova sot që më bëri përshtypje?
A kishte ndonjë ritëm?
A u përsërit ndonjë tingull?
Ishte i fortë apo i butë?
Çfarë më kujtoi?
Ndoshta një ditë do të dëgjoni detin dhe do t’ju lindë një ritëm.
Ndoshta një këngë do t’ju sjellë një kujtim.
Ndoshta një tingull i zakonshëm do t’ju japë një ide për një melodi.
Kjo është një mënyrë e bukur për ta mbajtur muzikën pranë edhe gjatë pushimeve.
Jo sepse duhet.
Por thjesht sepse muzika mund të jetë kudo, nëse dimë ta dëgjojmë.
Prandaj, të dashur nxënës, këtë verë kam vetëm një sugjerim për ju:
Dëgjoni.
Dëgjoni detin.
Dëgjoni natyrën.
Dëgjoni njerëzit.
Dëgjoni këngët që ju pëlqejnë.
Dhe mbi të gjitha, dëgjoni me vëmendje.
Sepse ndoshta, pa e kërkuar fare, një ditë do të zbuloni se edhe deti ka një këngë.
